Bahara doğru buzlar çözülür
Göçmen kuşlar sokaklarda süzülür
Yaz gelince karamanda yüzülür
Gurbet çocukların gelir Gülçimen
Goşguda - Coraba ekin ekilür
Sırtınardı - Derelere fidan dikilür
Temmuzda çayırlar güzel biçilür
Tırpanı dövdükçe coşar Gülçimen
Kartulun piri çiçeğe durdi
Soğuktan lobiyayi köti san vurdi
Anam gözsüze bi duzağ kurdi
Tuttukça sevünür bostan Gülçimen
Esgiden sürülen gem artık kağmış
Sefer emi patosu motora tağmış
Sarbaşın adını sorarsan ağmış
Arpayı davara döker Gülçimen
Gevensiz tandurı yakmağ peh zordur
Hetirceği şurta güzelce kondur
Evelik - Paziyi güvece doldur
Yoğurt boranide hoştur Gülçimen
Küfleye çaputi iyice mıhla
Ocağın isini yuntiya pahla
Tapici kapının ardına sahla
Kül’ini boşaltur yahan Gülçimen
Barhara duman çöktüğü zaman
Bakarsın tüter bacadan duman
Komda da ahura döktünse saman
Mozugun karnı tohdur Gülçimen
Toprak bacalardan karlar kürenir
Yassuluğ sofrası yere döşenir
Uzaktan el eder gögermiş peynir
Dürümü sardıkça doyar Gülçimen
Demirci çok hasret bilesin sana
Ayrılık tak etti artık bu cana
Selamını gönder arada bana
Yalnız değilsin köyüm Gülçimen
Mahmut Demirci
Şiirler 
